Magnetosfera

Okazało się, że magnetosfera Jowisza jest asymetryczna i że z jednej strony wypływają z niej wielkie ilości jonów i elektronów. Więcej »

Przestrzeń i czas

Odpowiedzi na te pytania zaprowadzą nas poza fizykę, którą znamy, i będą wymagały nowego zrozumienia natury przestrzeni i czasu. Więcej »

 

Monthly Archives: Czerwiec 2013

Ekonomiczna teoria ryzyka

Drugą była koncepcja niepewności mierzalnej oraz niemierzalnej z roku 1921 autorstwa Knighta. Zasadniczym celem jego prac było sprecyzowanie, jakimi cechami powinna charakteryzować się niepewność, którą należy identyfikować z ryzykiem, w odróżnieniu od niepewności sensu stricte. W koncepcji tej ryzyko jest niepewnością mierzalną, zaś niepewność niemierzalna jest niepewnością sensu stricte.Trzecia koncepcja została opracowana przez Komisję do Spraw Terminologii Ubezpieczeniowej USA w 1966 roku. Efektem prac komisji były dwie definicje ryzyka. Według pierwszej z nich ryzyko jest niepewnością co do określonego zdarzenia w warunkach dwóch lub więcej możliwości. W tym rozumieniu ryzyko jest więc mierzalną niepewnością, czy zamierzony cel działania zostanie osiągnięty. Druga definicja koncentruje uwagę na zagadnieniach praktyki ubezpieczeniowej i mówi, że ryzykiem jest ubezpieczony przedmiot lub osoba.

Budowa wszechświata

Pytania dotyczące budowy Wszechświata zajmowały astronomów od czasów Newtona, który się zastanawiał, dlaczego wszystkie planety okrążają Słońce w tym samym kierunku i znajdują się niemal w tej samej płaszczyźnie. W swoim dziele Opticks z 1704 roku pisał: „Czysty przypadek nigdy nie mógłby spowodować poruszania się wszystkich planet w taki sam sposób po koncentrycznych orbitach.” Newton sądził, że tak niezwykła jednorodność w układzie planetarnym musi być rezultatem Boskiej interwencji. Dziś astronomowie wiedzą, że wspólna płaszczyzna ruchu planet jest naturalnym wynikiem tego, że Układ Słoneczny powstał jako wirujący dysk gazu i pyłu. W rzeczywistości poszerzyliśmy zasięg naszej wiedzy do dużo wcześniejszych chwil; kosmolodzy potrafią przedstawić w zarysie historię Wszechświata aż do pierwszej sekundy po Wielkim Wybuchu. Pojęciowo jednak jesteśmy w sytuacji niewiele lepszej niż Newton.

Grawitacja kwantowa

PRZEDSTAWIŁEM POKRÓTCE, CO pętlowa grawitacja kwantowa mówi o czasie i przestrzeni w skali Plancka, lecz teorii tej nie jesteśmy stanie zweryfikować bezpośrednio w tak małej skali. Jakże zatem w ogóle ją sprawdzić? Jednym z ważnych testów jest stwierdzenie, czy klasyczną ogólną teorię względności da się uzyskać z pętlowej grawitacji kwantowej jako jej przybliżenie. Innymi słowy, jeśli sieci spinowe potraktować jako włókna, z których utkany jest materiał przestrzeni, to pytanie owo jest analogiczne do kwestii, czy da się wyznaczyć właściwości takiego materiału przez uśrednienie właściwości tysięcy takich włókien. Czy jeśli uśrednimy po wielu długościach Plancka geometria przestrzeni i jej ewolucja opisana będzie przez sieci spinowe w sposób mniej więcej odpowiadający „gładkiemu materiałowi” klasycznej teorii Einsteina?

Cassini

Tytan może się okazać obiektem tak interesującym, że naukowcy rozpoczną planowanie następnych misji, podczas których do badań jego powierzchni i atmosfery zostaną użyte balony, sterówce i ładowniki. Długa podróż, rozpoczęta przez sondę CassiniHuygens, nieprędko dobiegnie końca. W SWEJ PODRÓŻY do uktadu Saturna sonda CassiniHuygens przebyta ponad 3 mld km. Wystrzelona w 1997 roku, przeleciała dwukrotnie obok Wenus, następnie obok Ziemi oraz Jowisza i została rozpędzona przez grawitację tych planet. 1 lipca Cassini przemknie przez przerwę między pierścieniami F i G. Przed momentem największego zbliżenia do planety uruchomi swój główny silnik i rozpocznie hamowanie (czerwona linia na górnym rysunku z prawej). Po tym manewrze zacznie okrążać Saturna po silnie spłaszczonej elipsie (na dole). Kolejne manewry skorygują tę orbitę w taki sposób, by umożliwić próbnikowi Huygens dotarcie do Tytana.

Prawo

Przepisy porządkowe zmierzają do ochrony pewnych dóbr. Przede wszystkim chodzi o życie i zdrowie ludzkie, bezpieczeństwo publiczne. Przepisy porządkowe może wydać gmina, powiat, w pewnych sytuacjach i wojewoda. Organem uprawnionym w gminie jest Rada Gminy (czyni to w formie uchwały). Gdy Rada Gminy przepisów porządkowych nie jest w stanie wydać, wtedy uprawniony jest wójt albo burmistrz. Taki akt porządkowy wydany przez organ wykonawczy gminy musi być zatwierdzony przez radę. Gdy na terenie gminy zachodzi konieczność ochrony dóbr, np. życia, zdrowia ludzkiego, porządku, bezpieczeństwa publicznego, wtedy można wydać przepisy porządkowe. Na szczeblu powiatu przepisy porządkowe można tylko wtedy wydać gdy te zjawiska, które uzasadniają wydanie tego aktu, obejmują obszar więcej niż jednej gminy. Uprawnioną jest Rada Powiatu, ewentualnie Zarząd, jeśli Rada nie może się zebrać. Wojewoda też może przepisy porządkowe wydać. Mogą one zostać w trybie nadzoru przez Radę Ministrów uchylone.